۰۸ رمضان ۱۴۳۹-چهارشنبه 02 خرداد 1397-
پشیمانی قبل از عروسی

اگر دختر و پسر با معیارهای یک همسر خوب و راه‌های رسیدن به آن آشنا باشند و در  گزینش همسر کاملاً دقت نمایند، و پدر و مادرشان نیز همکاری‌های لازم را انجام دهند، غالباً ازدواجشان موفق خواهد بود و پشیمان نخواهند شد. اما اگر دختر و پسر بعد از انجام مراسم گفت‌وگو و نامزدی، یا خطبه‌خوانی و عقد، در اثر تماس و آشنایی بیشتر متوجه شدند که به هر دلیل، کلاه سرشان رفته و همسرشان همسر ایده‌آل‌شان نیست، و از این وصلت پشیمان شده‌اند، در چنین صورتی تکلیف پسر و دختر چیست؟ اگر ازدواج را به هم بزنند با مشکلاتی از قبیل: بی‌آبرو و بدسابقه شدن نزد مردم، مخالفت پدر و مادر و سایر خویشاوندان، زیان‌های مالی، ناراحت شدن و ناله  و نفرین همسر، خشم و غضب الهی در صورت طلاق، مواجه خواهند شد.

این گونه افکار به پسر یا دختری که از ازدواج خود پشیمان شده اجازۀ اظهار عقدۀ درونی  و پیشنهاد طلاق را نمی‌دهد.

از طرف دیگر فکر می‌کنند: به هر دلیل، همسرشان را دوست ندارند و اگر او را بپذیرند ناچارند عمری را با ناراحتی و تلخ‌کامی سپری نمایند. مشکلی است بسیار سخت که جوان را در بحران شدید روحی قرار می‌دهد. تکلیف این گونه افراد چیست و چگونه خود را از این مهلکه نجات دهند؟

منظور ما این است که این قبیل جوانان سرگردان و درمانده را در حل مشکلاتشان یاری  کنیم، قبلاً لازم است عوامل  دلسردی را از یکدیگر جدا سازیم.

گاهی عامل دلسردی، بلندپروازی‌ها و توقعات بی‌جا پسر یا دختر است؛ مثلاً انتظار داشته همسرش در حد عالی زیبایی و بدون عیب  باشد، ولی حالا فهمیده در حد عالی زیبایی نیست، بلکه در حد متوسط است. یا این که در صورت یا بدن دارای عیب کوچک و قابل اغماضی است، یا اخلاق و رفتار اجتماعی یا کیفیت خانه‌داری او در حد توقع نیست، یا توقع داشته خانوادۀ همسرش فلان گونه باشند بعداً فهمید که بر طبق دلخواهش نیست و توقعات و آرزوهایش را فراهم نمی‌سازد، نه این که شرایط و مزایای یک همسر معمول و متعارف را ندارد.

به چنین جوانی عرض می‌کنیم: خواهرم، برادرم! واقع‌نگر باش، از توقعات خام  و وسواس دست‌بردار، جهان طبق میل ما اداره نمی‌شود. پسران و دختران مانند اجناس یک کارخانه یکسان و یکنواخت نیستند، تا طبق دل‌خواه او  را انتخاب کنی. همسر ایده‌آل و کاملاً بی‌عیب، پیدا نمی‌شود و گمان نکنم هیچ زن و شوهری تا کنون همسر ایده‌آل خود را  یافته باشند. اگر این همسر را هم رها کنی معلوم نیست بتوانی به همسر ایده‌آل خود دست‌یابی. ممکن استت عیب او را نداشته باشد ولی به هر حال بی‌عیب نیست. فکر نکن در ازدواج شکست‌خورده هستی. با توکل بر خدا و تصمیم به ادامۀ پیمان زناشویی عروسی کنید. با انس و معاشرت محبت شما زیاده خواهد شد.

گاهی عامل دلسردی فقدان یکی از شرایط مهم و غیرقابل اغماض ازدواج است، بی‌دینی و لاابالی‌گری و عدم تقید به احکام و ضوابط مهم اسلامی، مانند: نماز، روزه، حجاب و غیر اینها. یا معتاد و شراب‌خوار، یا سارق، یا جنایتکار، یا زناکار است. یا انحرافات شدید و غیرقابل اغماض سیاسی دارد.

اگر بعد از مراسم نامزدی و حتی بعد از عقد شرعی و قانونی چنین صفاتی کشف شد، بهتر است چنین ازدواجی قبل از عروسی به هم بخورد، زیرا بعد از عروسی با ده‌ها مشکل مواجه خواهند شد، که تحمل آنها به مراتب دشوارتر است. اگر پسر یا دختری بعد از مراسم خطبه‌خوانی همسر خود را چنین یافت صلاحش این است که قاطعانه بایستد و به هر طریق ممکن از او جدا شود. مگر این که اطمینان پیدا کند همسرش توبه کرده و دست از خلاف‌کاری‌هایش برداشته است.

گاهی دختر یا پسر به هر دلیلی و حتی بدون دلیل همسر جدید خود را دوست ندارد و شدیداً از او نفرت دارد. اکنون روی سخن با چنین همسرانی است:

     اگر از همسر خود شدیداً نفرت دارید و به هیچ وجه او را دوست ندارید خجالت  را کنار  بگذارید و خیلی صریح و قاطع به پدر و مادرتان بگویید: همسرم را اصلاً دوست ندارم و حاضر نیستم با او عروسی کنم. مرا در طلاق دادن کمک کنید. می‌دانم طلاق بد است، و از عواقب آن هم اطلاع دارم اما چاره ندارم. این ناراحتی را ترجیح می‌دهم بر این که در چنین حالی عروسی کنم و عمری را خودم و همسرم و فرزندانم در عذاب و ناراحتی باشیم. اگر پدر و مادر یا دیگران گفتند: عروسی کن بعد از آن محبت پیدا می‌کنی به حرفشان گوش نده و در تصمیم خود قاطع باش. غالباً چنین محبتی بعد از عروسی به  وجود نخواهد آمد، طلاق بعد از عروسی هم دشواری‌های بیشتری دارد به ویژه اگر  بچه‌دار شوید که غالباً چنین خواهد شد. خدا از قلب شما  آگاه است اگر در این جهت صادق باشید نزد او نیز معذور هستید، ناراحت نباشید. از هم جدا شوید. خدای شما بزرگ است و هم برای شما  و هم برای همسرتان همسر بهتری پیدا خواهد شد. نترس و دلگرم باش و خودت را به هر طریق ممکن از این مهلکه نجات بده.

اما توصیه می‌شود تقوا و اخلاق اسلامی را در همه حال رعایت کن. اگر  قدرت داری مهر همسرت را نقداً بپرداز و اگر قدرت نداری به تدریج پرداخت کن. مگر این که نگیرد و ببخشد. مبادا به او تهمت بزنی و یا بدگویی کنی و آبرویش را بریزی. با همسرت و خانواده‌اش  کاملاً مؤدب باش. اگر هم تندی کردند صبر داشته باش. این مقدار  را هم به آنان حق بده ناراحتی خود را خالی کنند. اگر با همسرت و خانوادۀ او مشکل خود را دوستانه در میان بگذاری شاید در حل آن به تو کمک کنند.  

در خاتمه به پدر و مادر چنین جوانانی توصیه می‌کنیم که مشکل فرزند خود را درک کنید، او ناخواسته در این دام افتاده است و چاره‌ای ندارد. اگر سعادت فرزند خود را خواستارید بدون تعصب و لجبازی، با عقل و درایت او را از این مهلکه نجات دهید. اگر قبل از عروسی او را  نجات دهید بهتر است از این که بعد از عروسی این جدایی حاصل شود، یا این که ناچار شوند عمری را در عذاب و ناراحتی زندگی نمایند.

 

تعداد بازدید:2063
نام
آدرس ایمیل
متن
کد امنیتی